تفاوت دوربین‌های مداربسته (CCTV) و دوربین‌های تحت شبکه (IP)
در میان انواع مختلف دوربین‌های امنیتی موجود در بازار امروز، دو گزینه محبوب، دوربین‌های مداربسته (CCTV) و دوربین‌های تحت شبکه (IP) نظر مشتریان را جلب میکند که این دو مدل دوربین در طراحی، نصب، محافظت و موارد دیگر تفاوت‌های اساسی دارند. برای اینکه بتوانید قبل از انتخاب یک سیستم تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید، در ادامه به برخی از این تفاوت‌ها اشاره شده است.
دوربین‌های امنیتی IP در مقابل دوربین‌های امنیتی CCTV
در ادامه به مقایسه ویژگی‌های دوربین‌های امنیتی IP و دوربین‌های امنیتی CCTV می‌پردازیم:
دوربین‌های امنیتی IP
برای اتصال (در صورتی که بی‌سیم نباشند) از کابل‌های اترنت Cat5e یا Cat6 استفاده می‌کنند.
قابلیت اتصال به اینترنت از طریق شبکه تلفن همراه، وای‌فای یا LAN را دارند.
می‌توانند از طریق کابل اترنت برق دریافت کنند (PoE).
فیلم را قبل از ارسال به NVR (ضبط‌کننده ویدیوی تحت شبکه) به صورت داخلی پردازش می‌کنند.
قابلیت ذخیره فیلم در حافظه داخلی را دارند.
نصب آنها به دلیل نیاز کمتر به نیروی کار، می‌تواند ارزان باشد.
دارای قابلیت‌های پیشرفتهای مانند تشخیص حرکت، تجزیه و تحلیل ویدئو و سایر قابلیت‌های نرم‌افزاری هستند.
از داده‌های دیجیتال برای استفاده و انتقال بهره می‌برند.
برای شناخت بهترین برندهای دوربین تحت شبکه کلیک کنید.
دوربین‌های امنیتی CCTV
برای اتصال از کابل‌های کواکسیال جفت به هم تابیده، RG59 یا RG6 استفاده می‌کنند.
فقط می‌توانند از اتصال سیمی استفاده کنند.
قابلیت تغذیه از طریق کابل کواکسیال را دارند.
فقط فیلم را ضبط کرده و آن را برای پردازش به DVR (ضبط‌کننده ویدیوی دیجیتال) ارسال می‌کنند.
نمی‌توانند فیلم را به صورت داخلی ذخیره کنند.
نصب آنها به دلیل نیاز به نیروی کار زیاد، عموماً گران است.
قابلیت‌های پیشرفتهای در محیط‌های کم‌نور و طراحی خارجی بادوام دارند.
از داده‌های آنالوگ برای استفاده و انتقال بهره می‌برند.
همانطور که می‌بینید، این دوربین‌ها تفاوت‌های زیادی با هم دارند که آنها را از یکدیگر متمایز میکند. به‌طور خاص، یک تفاوت قابل توجه در هزینه اولیه دستگاه‌ها و قیمت نصب آنها مشاهده می‌شود.
بیشتر سیستم‌های دوربین IP به دلیل جدیدتر بودن، از دستگاه‌های گران‌تری تشکیل شده‌اند؛ اما نصب آنها معمولاً به دلیل نیاز کمتر به سیم‌کشی مستقیم (اگر اصلاً نیازی به سیم‌کشی باشد)، هزینه بسیار کمتری دارد.
در مقابل، دوربین‌های مداربسته (CCTV) به دلیل استفاده از فناوری قدیمی‌تر در هر دستگاه، قیمت تجهیزات ارزان‌تری دارند. با این حال، نصب آنها به دلیل نیاز به سیم‌کشی مستقیم و گسترده‌تر، گران‌تر است.
آیا دوربین‌های IP همان دوربین‌های مداربسته هستند؟
بدون توجه به توضیحاتی که در بالا داده شد، دوربین‌های مداربسته (CCTV) و دوربین‌های پروتکل اینترنت (IP) دو نوع کاملاً متفاوت از دوربین‌های امنیتی محسوب می‌شوند. این تمایز از آنجا ناشی می‌شود که دوربین‌های مداربسته مستقیماً به اتصال سیمی اشاره دارند و بر پخش مستقیم به یک سیستم مدیریتی متمرکز هستند. از سوی دیگر، دوربین‌های IP با دسترسی به اینترنت و قابلیت اتصال بی‌سیم تعریف می‌شوند. اگرچه اتصال بی‌سیم لزوماً یک ویژگی تعیین‌کننده نیست، اما این قابلیت در دوربین‌های IP وجود دارد.
با این حال، دوربین‌های IP بسته به نحوه نصب و راه‌اندازی، می‌توانند به عنوان دوربین مداربسته یا تلویزیون مدار بسته در نظر گرفته شوند. در حالی که بیشتر دستگاه‌های مدار بسته از فناوری آنالوگ استفاده می‌کنند، این لزوماً یک شرط ضروری نیست. با این وجود، قبل از اینکه هر دوربین پروتکل اینترنتی بتواند به عنوان دوربین مدار بسته در نظر گرفته شود، باید الزامات دقیقی را برآورده کند. این الزامات عبارتند از:
دوربین باید به صورت سیمی به شبکه داخلی متصل باشد.
دوربین پس از نصب، منحصراً به سیستم محلی ارسال میکند.
دوربین باید به یک سیستم مدیریت متصل باشد.
همانطور که تعریف شد، یک دوربین IP که به عنوان دوربین مداربسته در نظر گرفته می‌شود، باید به اتصال سیمی محدود باشد، فقط داده‌ها را مستقیماً به یک NVR مرکزی یا دستگاه مدیریت حافظه منتقل کند و به صورت داخلی پخش کند. با این اوصاف، به دلیل نوآوری در مدل‌های فعلی و آینده دوربین‌های امنیتی، دوربین‌های نظارتی که قابلیت پخش دارند و برای انجام این کار پیکربندی شده‌اند، به دلیل اتصال مستقیم و سیمی، همچنان می‌توانند به عنوان دوربین مداربسته تعریف شوند.
از کجا بفهمم دوربینم IP هست یا نه؟
تشخیص اینکه دوربین شما IP است یا خیر، کار نسبتاً ساده‌ای است.
قبل از هر چیز، یک بازرسی فیزیکی به احتمال زیاد به این سوال پاسخ خواهد داد. اکثر دوربین‌های دیجیتال دارای یک پورت اترنت در پشت یا متصل به سیم همراه با پورت صدا هستند. این کاملاً متفاوت از دوربین‌های آنالوگ است که دارای خروجی ویدیو به شکل پورت BNC با چندین فیش بیشتر از آنچه که معمولاً در دوربین‌های آنالوگ یافت می‌شود، هستند.
اگر به هر دلیلی دسترسی به دوربین غیرممکن است، هنوز روش‌هایی وجود دارد که به شناسایی دوربین شما کمک میکند. تفاوت بارز بین دوربین‌های آنالوگ و IP در سیم‌هایی است که دستگاه‌ها را به هم متصل می‌کنند. همانطور که در بالا ذکر شد، در حالی که دوربین‌های آنالوگ عمومی CCTV از کابل‌های کواکسیال استفاده می‌کنند، دوربین‌های IP از اترنت استفاده می‌کنند (اگر اصلاً کابلی وجود داشته باشد).
یک روش آسان برای دسترسی به کابل‌ها و راه دیگری برای تشخیص اینکه آیا دستگاه شما یک دوربین IP است یا خیر، بررسی سیستم ضبط مرکزی است. معمولاً اگر یک دوربین IP از دستگاه ضبط استفاده کند، از یک ضبط کننده ویدیوی شبکه (NVR) یا یک ضبط کننده ویدیوی دیجیتال با رمزگشا استفاده میکند. این برخلاف دوربین‌های آنالوگ قدیمی‌تر CCTV است که از ضبط کننده‌های ویدیوی دیجیتال (DVR) استفاده می‌کنند.
برخلاف نسل‌های گذشته دوربین‌های نظارتی، یک سیستم دوربین IP می‌تواند هر دوربین را به یکی از دو روش تغذیه کند:
تغذیه از طریق اترنت (PoE): این روش در سیم‌کشی صرفه‌جویی کرده و فرآیند نصب را ساده میکند. این قابلیت با استفاده از سوئیچ‌های خاص و کابل‌های اترنت Cat5e یا Cat6 امکان‌پذیر است.
استفاده از ترانسفورماتور: اگر چنین سوئیچی در سیستم فعلی وجود ندارد، روش کلاسیک برای تغذیه دوربین IP استفاده از ترانسفورماتورهایی مانند آداپتور برق متناوب ۶ یا ۱۲ ولت است.
چه از سیم و چه از هر دو روش برای سیستم دوربین امنیتی خود استفاده کنید، این دستگاه‌های نظارتی به سیم‌کشی بسیار کمتری نیاز دارند، به‌ویژه زمانی که بر اتصال بی‌سیم تکیه می‌کنند.
آیا می‌توانم دوربین IP را مستقیماً به کامپیوتر وصل کنم؟
تقریباً تمام دوربین‌های امنیتی مدرن می‌توانند به یک طریق یا روش دیگر به کامپیوتر متصل شوند. اما، به‌طور خاص برای دوربین‌های IP، بیش از یک راه برای انجام این کار وجود دارد. با فرض اینکه دستگاه‌های شما برق دارند یا به‌راحتی می‌توان آنها را وصل کرد، اولین و رایج‌ترین روش، اتصال مستقیم با استفاده از کابل اترنت یا شبکه است.
برای عملیات‌های کوچک که فقط یک تا سه دوربین IP دارند، به تجهیزات اضافی بسیار کمی فراتر از کابل‌های اترنت نیاز است. با این حال، برای اینکه سیستم برای ضبط، پخش، مدیریت و سایر کارها در محل قابل استفاده باشد، باید نرم‌افزار منحصربه‌فردی نصب شود. خوشبختانه، چنین نرم‌افزاری در سطح پایه رایگان است و معمولاً از طریق تولیدکنندگان یا فروشندگان معتبر قابل تهیه است.
روش دوم بسیار شبیه به روش اول است، با استفاده از کامپیوتر همانطور که در بالا نشان داده شد، اما تجهیزات اضافی مانند یک هارد دیسک بزرگتر و سوئیچ برای پشتیبانی بهتر از یک سیستم امنیتی IP گسترده‌تر اضافه می‌شود. برخلاف قبل، یک عملیات گسترده‌تر با دوربین‌های بیشتر که به کامپیوتر متصل هستند، به نرم‌افزار سطح بالاتری نیاز دارد که بتواند هر دستگاه را مدیریت کرده و پردازش بهتری ارائه دهد.
نکته‌ای که باید در مورد هر دو روش ذکر شود این است که استفاده از کامپیوتر در سیستم دوربین IP، علاوه بر امکان مدیریت هر دوربین نظارتی IP و مدیریت داده‌های ضبط‌شده، عملاً هرگونه قابلیت دیگری را از آن حذف میکند. اگرچه این لزوماً در همه موارد صادق نیست، اما اکثر کامپیوترهای مورد استفاده در هر سیستم امنیتی قرار است کاملاً اختصاصی باشند.
آیا دوربین‌های IP می‌توانند بدون اینترنت کار کنند؟
بله، اما با این شرط که سیم‌کشی شده باشند و از شبکه بی‌سیم استفاده نکنند. دوربین‌های امنیتی با سیم‌کشی مستقیم، صرف نظر از نوعشان، تمام خدمات معمول مانند پخش مستقیم و ذخیره فیلم ویدیویی را به NVR یا کامپیوتر متصل ادامه می‌دهند. با این حال، بدون اتصال به اینترنت، یک سیستم دوربین IP قادر به مشاهده از راه دور یا ذخیره در شبکه ابری نخواهد بود.
آیا دوربین‌های IP قابل هک شدن هستند؟
اگر به یک پاسخ بله یا خیر خلاصه شود، بله، یک سیستم دوربین IP قابل هک شدن است. با این حال، مانند سایر دستگاه‌های پیشرفته‌تر با ماهیت مشابه، اقدامات متعددی وجود دارد که می‌توان برای محافظت در برابر هک یا خنثی کردن کامل آن انجام داد.
روش‌هایی که توسط هکرها یا افراد مخرب به کار گرفته می‌شود، ممکن است شامل موارد زیر باشد:
تعیین آدرس IP برای یک دستگاه یا سیستم دوربین IP
دستکاری فیزیکی دستگاه برای یافتن اطلاعات مدل
اضافه کردن فیزیکی سخت‌افزار مخرب به یک دستگاه
فیشینگ یا کلاهبرداری برای دسترسی به سیستم امنیتی
دسترسی غیرصادقانه به سیستم فیزیکی
تولید و توزیع بدافزار
کرک کردن رمز عبور
عمل هک کردن پیچیده‌تر از سایر جرایم است و می‌تواند به سادگی یک ایمیل یا به پیشرفته بودن یک فرآیند چند ماهه تا چند ساله باشد. با این حال، خبر خوب این است که هک کردن معمولاً در سطح مسکونی آنطور که انتظار می‌رود نیست و می‌توان به راحتی از طریق ساده‌ترین اقدامات از آن جلوگیری کرد.
برخی از اقداماتی که صاحب خانه یا کسب و کار می‌تواند برای دفاع از سیستم دوربین IP خود در برابر هک انجام دهد عبارتند از:
محافظت با رمز عبور قوی
استفاده از آدرس IP پویا
به‌روز نگه داشتن همه چیز (نرم‌افزار و فریم‌ور)
تمرین نظم و انضباط با ایمیل (مراقب فیشینگ باشید)
سیم‌کشی مستقیم هر دوربین IP
هرگز نرم‌افزارهای تایید نشده را دانلود نکنید
محدود کردن دسترسی به سیستم دوربین IP
نصب ایمن دوربین مداربسته (فیزیکی)
اگرچه استفاده از همه این گزینه‌ها ممکن نیست، اما این پیشنهادات و موارد دیگر به سرعت به محافظت از سیستم دوربین امنیتی IP در برابر افراد مخرب کمک میکند.
آیا دوربین‌های IP ایمن هستند؟
علیرغم بخش قبلی درباره امکان هک شدن، یک سیستم دوربین IP برای خانه‌ها و مشاغل ایمن است. مانند تمام دستگاه‌های دیگر با قابلیت‌های بالاتر و قابلیت اتصال به اینترنت، یک دستگاه با رمز عبور قوی که مرتباً به‌روزرسانی می‌شود، حتی در حالت بی‌سیم نیز از امنیت بالایی برخوردار است. علاوه بر این، این سیستم‌ها دارای اقدامات جامع امنیت سایبری هستند که در صورت شخصی‌سازی از حالت پیش‌فرض، به طور قابل توجهی بهبود می‌یابند.
در نهایت، همانطور که گفته شد، دوربین‌های امنیتی که مستقیماً به شبکه محلی متصل هستند، از نظر امنیتی و ایمنی بسیار توانمندترند.
هر سیستم دوربین IP بر اساس استانداردهای قانونی و صنعتی از نظر ایمنی فیزیکی، ایمن اثبات شده است. نمونه‌هایی از این استانداردها عبارتند از:
IEEE (موسسه مهندسان برق و الکترونیک)
ONVIF (انجمن رابط ویدیویی شبکه باز)
SNMP (پروتکل مدیریت شبکه ساده)
این استانداردها و موارد دیگر توسط تولیدکنندگان در سراسر جهان رعایت می‌شوند که به ارائه محصولاتی ایمن برای حمل و استفاده کمک میکند.
ویژگی‌های دوربین مداربسته آنالوگ
به طور خاص، اصطلاح CCTV مخفف عبارت “Closed-Circuit Television” (تلویزیون مداربسته) است. وقتی به طور کلی استفاده می‌شود، دوربین مداربسته به سیستم‌های امنیتی اشاره دارد که از تجهیزات آنالوگ مانند دوربین‌های امنیتی آنالوگ و ضبط‌کننده‌های ویدیویی دیجیتال (DVR) استفاده می‌کنند. به‌طور مشخص، دستگاه‌هایی که این اصطلاح را دارند، نقطه مقابل دوربین‌های بی‌سیم هستند که به سیم‌کشی کم یا بدون سیم نیاز دارند.
در مقابل، یک سیستم دوربین امنیتی با این برچسب از کابل‌های کواکسیال برای انتقال داده‌های ویدیویی به DVR جهت پردازش، ذخیره‌سازی و مشاهده استفاده میکند. در جدیدترین نسل تولید تجهیزات امنیتی، تعریف دوربین مداربسته نیز گسترش یافته تا شامل یک سیستم کاملاً دیجیتال مانند دوربین‌های IP نیز باشد. همانطور که قبلاً ذکر شد، سیستم‌های IP اگر کاملاً سیمی باشند و به هیچ وجه بی‌سیم نباشند، در این تعریف قرار می‌گیرند.
هفت جزء دوربین مداربسته چیست؟
یک سیستم دوربین امنیتی از چند یا چندین قطعه تجهیزات مختلف تشکیل خواهد شد که عبارتند از:
دستگاه ضبط (NVR یا DVR)
دوربین‌های امنیتی سیمی
سیم‌کشی
پایه‌های مخصوص هر دستگاه
ترانسفورماتورها یا اتصال به منبع تغذیه
مانیتورها
سوئیچ برای کانال‌ها
در حالی که ذکر سیستم دوربین امنیتی باعث می‌شود کسی سیستمی با دوربین‌های امنیتی را تصور کند، یک سیستم دوربین مداربسته به طور مشخص نیاز دارد که آن دستگاه‌های نظارتی به یک سیستم محلی سیم‌کشی شوند. همانطور که قبلاً ذکر شد، تلویزیون مداربسته لزوماً نباید منحصراً آنالوگ یا دیجیتال باشد، اما تا زمانی که سیم‌کشی شده باشد، می‌تواند در این دسته قرار گیرد.
دلیل ضروری بودن شناخت اجزای یک سیستم امنیتی این است که بدانیم آیا همه قطعات برای نصب وجود دارند یا خیر. به طور کلی، هر دوربین به تجهیزات نصب، منبع تغذیه و سیم‌کشی جداگانه نیاز دارد. یک سیستم ضبط نیز به یک مانیتور و سوئیچ برای اتصال دوربین‌ها نیاز دارد.
بله، یک سیستم دوربین مداربسته بدون اینترنت کار خواهد کرد؛ زیرا به هیچ چیز خارج از شبکه محلی وابسته نیست. با این حال، دوربین مداربسته بدون اینترنت هیچ قابلیت کنترل از راه دور نخواهد داشت. با این وجود، همچنان می‌تواند نظارت، ضبط، ارتباط با سیستم‌های متصل مربوطه را انجام دهد و همچنان کاربردی باقی بماند. اما، هر چیزی که به سیستم متصل نباشد، بدون اتصال به اینترنت قادر به تأثیرگذاری نخواهد بود.
مزایای دوربین مداربسته چیست؟
مزیت بارز دوربین مداربسته، صرف نظر از دیجیتال یا آنالوگ بودن آن، مبتنی بر امنیت است. کاملاً ثابت شده است که دوربین مداربسته از چندین جهت برای خانه‌ها و مشاغل مفید است. چه برای امنیت، نظارت بر قوانین محلی یا برای نظارت بر فرآیندهای داخلی شرکت، این سیستم بلافاصله پس از نصب، منطقه را بهبود می‌بخشد.
لازم به ذکر است که اگرچه دوربین‌های بی‌سیم ممکن است فضای کمتری را اشغال کنند و عموماً هزینه کمتری نیز داشته باشند، دوربین‌های نظارتی با آن طبقه‌بندی خاص نیز کاستی‌های قابل توجهی دارند. یکی از این کاستی‌ها به‌طور خاص مربوط به عملکرد است که دوربین‌های مداربسته با آن مواجه نیستند. علاوه بر این، دوربین‌های بی‌سیم به‌شدت به Wi-Fi یا شبکه مشابه متکی هستند و در عین حال سایر خدمات مانند پخش جریانی، بازی و سایر خدمات آنلاین را کاهش می‌دهند. همانطور که در بالا ذکر شد، اتصال سیمی چنین مشکلی را تجربه نمی‌کند و تحت تأثیر قطع اینترنت قرار نمی‌گیرد.
آیا دوربین‌های IP از دوربین‌های مداربسته بهتر هستند؟
همانطور که در بالا و در سراسر پست ذکر شد، دوربین‌های IP جدیدترین نسل دوربین‌های امنیتی هستند و می‌توانند به صورت دوربین مداربسته (سیمی) یا بی‌سیم باشند. یک سیستم دوربین IP زمانی که به‌طور خاص به شبکه محلی سیم‌کشی شده باشد و بی‌سیم نباشد، نسبت به سیستم‌های گذشته برتر است. یک سیستم سیمی، انتقال قابل اعتماد و مستقیم فیلم‌های ضبط شده را حتی در صورت قطع شدن سرویس‌های بی‌سیم فراهم میکند.
در حالی که دوربین‌های پروتکل اینترنتی گران‌تر هستند، اما در مقایسه با سیستم‌های دوربین مداربسته عمومی، در برابر پیشرفتهای آینده در امنیت نیز بهتر مقاومت خواهند کرد.
