امنیت شبکه، فناوریها، فرآیندها و دستگاههای مختلف را در یک استراتژی گسترده قرار میدهد که از یکپارچگی، محرمانه بودن و دسترسی به شبکههای رایانهای محافظت میکند. سازمانها در هر اندازه، صنایع یا انواع زیرساختها به امنیت شبکه نیاز دارند تا در برابر چشمانداز تهدید سایبری در حال تحول محافظت کنند.
امنیت شبکه، استقرار و نظارت راهحلهای امنیت سایبری برای محافظت از سیستمهای فناوری اطلاعات سازمان ها در برابر حملات و نقضها است. همچنین سیاست های مربوط به مدیریت اطلاعات حساس را نیز پوشش می دهد.
امنیت شبکه سنتی شامل قوانین و پیکربندی هایی است که از فناوری های نرم افزاری و سخت افزاری برای محافظت از شبکه و داده های آن استفاده می کند. با این حال، این مکانیسم نمیتواند نیازهای معماریهای شبکه پیچیده امروزی را که سطح حمله بزرگتر و آسیبپذیرتری نسبت به شبکههای سنتی گذشته را دارند، پوشش دهد.
امنیت سازمانی یک شبکه ، اولویت اصلی مشاغل مدرن
عوامل تهدید، ماهیت آسیب پذیر شبکه مدرن را درک می کنند و از فناوری های پیشرفته مانند اتوماسیون و بات نت های مجهز به هوش مصنوعی (AI) برای یافتن آسیب پذیری ها، سوء استفاده از آنها و اجتناب از شناسایی استفاده می کنند. آنها در همه جا به دنبال آسیبپذیریهای امنیتی هستند، در دستگاهها، دادهها، کاربران، مکانها و برنامهها.
تهدیدهای رایج امنیتی شبکه عبارتند از نرم افزارهای مخرب (بدافزار)، طرح های فیشینگ، انکار سرویس توزیع شده (DDoS). بسیاری از مسائل امنیتی شبکه خطر اضافی عدم انطباق مقررات را ایجاد می کند. دفاع در برابر این تهدیدها شامل استفاده از مجموعه وسیعی از فناوریها از جمله فایروال، تقسیمبندی شبکه، سیستمهای پیشگیری از نفوذ (IPS) و ابزارهایی است که میتوانند به سازمانها در اجرای اصول امنیت کمک کنند.
شبکه های سازمانی چالش ها و موانع بی شماری را به همراه دارد، اما هیچکدام به اندازه امنیت شبکه پرهزینه یا وقت گیر نیستند. در واقع، ایمن کردن یک شبکه از هر جنبه دیگری از مدیریت شبکه، از حفظ عملکرد گرفته تا عیب یابی و هر چیز دیگری، مسلماً چالش برانگیزتر است.
چرا اینطور است؟ از آنجا که امنیت شبکه یک فرآیند مداوم و مستمر است و زمانها و تکنولوژی در حال تغییر است، لذا شرکتها را بیش از هر زمان دیگری در برابر نقضهای امنیتی آسیبپذیر کرده است.
7 مشکل رایج امنیت شبکه( تهدیدات شبکه مدرن)
1) تهدیدات امنیت داخلی، بیش از 90 درصد حملات سایبری ناشی از خطای انسانی است. این می تواند به شکل حملات فیشینگ، تصمیم گیری بی دقت، رمزهای عبور ضعیف و موارد دیگر باشد. اقدامات داخلی که بر شبکه و داده های حساس کسب و کار شما تأثیر منفی می گذارد، می تواند منجر به خرابی، از دست دادن درآمد و مشتریان ناراضی شود.
2) حملات انکار سرویس توزیع شده (DDoS). یک حمله DDoS باعث میشود وبسایتها از کار بیفتند، عملکرد نادرستی داشته باشند یا زمان بارگذاری کندی را تجربه کنند. در این موارد مجرمان سایبری دستگاه های متصل به اینترنت (تلفن همراه، رایانه و …) را آلوده کرده و آنها را به ربات تبدیل می کنند. هکرها ربات ها را به آدرس IP قربانی می فرستند. این منجر به حجم بالای ترافیک اینترنتی می شود که وب سایت را با درخواست ها بمباران می کند و باعث آفلاین شدن آن می شود. این حملات تفکیک ترافیک قانونی و در معرض خطر را دشوار می کند.
3) نرم افزار امنیتی سرکش، نرمافزار امنیتی سرکش، کسبوکارها را فریب میدهد تا باور کنند زیرساختهای فناوری اطلاعات آنها به دلیل وجود ویروس، عملیاتی نیست. معمولاً به عنوان یک پیام هشدار ارسال شده توسط یک راه حل قانونی ضد بدافزار ظاهر می شود. هنگامی که دستگاهی به یک برنامه سرکش آلوده می شود، بدافزار پیام هایی را به قربانی ارسال می کند و آنها را مجبور می کند تا برای یک راه حل امنیتی که وجود ندارد، که اغلب بدافزار است، بپردازد. نرم افزار امنیتی سرکش همچنین می تواند برنامه های امنیتی سایبری از قبل موجود شما را خراب کند تا حمله آنها را طولانی تر کند.
4) بدافزار، بدافزارها برنامههای نرمافزاری مخربی هستند که برای جمعآوری اطلاعات در مورد قربانیان از طریق دستگاههای در معرض خطر استفاده میشوند. پس از استقرار موفقیت آمیز، هکرها می توانند دستگاه ها را برای اطلاعات طبقه بندی شده (آدرس ایمیل، حساب های بانکی، رمز عبور، و غیره) استخراج کرده و از آنها برای ارتکاب سرقت هویت، باج گیری یا سایر اقدامات مخرب کسب و کار استفاده کنند.
بدافزار شامل: Worms – از نقاط ضعف سیستم های کامپیوتری برای گسترش به سایر دستگاه ها سوء استفاده می کند. Rootkit – دسترسی غیرمجاز به سیستم ها را در قالب دسترسی جعلی بدون اطلاع قربانی اعطا می کند. نرم افزارهای جاسوسی – اطلاعاتی را در مورد نحوه استفاده از دستگاه ها توسط صاحبان آنها جمع آوری می کند.
5) باج افزار ،باجافزار نوعی بدافزار است که فایلها را در سیستمهای آلوده رمزگذاری میکند و آنها را برای باج نگه میدارد و قربانیان را مجبور میکند برای باز کردن قفل دادهها، برای یک کلید رمزگشایی پول بپردازند. این می تواند به شکل باج افزار به عنوان یک سرویس (RaaS) باشد. RaaS مانند نرم افزار به عنوان یک سرویس (SaaS) است، به طور خاص برای باج افزار.
نمایندگی های RaaS کدهایی را توسعه می دهند که خریداران می توانند از آنها برای توسعه بدافزارهای خود و راه اندازی حملات سایبری استفاده کنند. برخی از نمونه های رایج RaaS عبارتند از BlackMatter، LockBit، DarkSide وREvil)
6) حملات فیشینگ، حملات فیشینگ کلاهبرداری هایی هستند که در آن هکرها خود را به عنوان یک موجودیت قابل اعتماد پنهان می کنند و سعی می کنند به شبکه ها دسترسی پیدا کنند و اطلاعات شخصی مانند جزئیات کارت اعتباری را سرقت کنند. کلاهبرداری فیشینگ به شکل ایمیل، پیامک یا تماس تلفنی است. مشابه نرم افزارهای امنیتی سرکش، حملات فیشینگ طوری طراحی شده اند که مشروع به نظر برسند. این کار قربانیان را تشویق می کند تا روی پیوندهای مخرب کلیک کنند یا پیوست های مملو از بدافزار را دانلود کنند.
7) ویروس ها، ویروس های رایانه ای معمولاً به فایل های قابل دانلود از ایمیل ها یا وب سایت ها متصل می شوند. هنگامی که فایل را باز می کنید، ویروس از آسیب پذیری های نرم افزار شما سوء استفاده می کند تا رایانه شما را با کدهای مخرب آلوده کند تا ترافیک شبکه را مختل کند، داده ها را سرقت کند و موارد دیگر.
ویروس ها را نباید با کرم ها اشتباه گرفت. اگرچه هر دو یک نوع بدافزار هستند، اما تفاوت در نحوه نفوذ آنها به شبکه است. به بیان ساده، ویروس های کامپیوتری تا زمانی که میزبان آنها (فایل) باز نشود، نمی توانند سیستم ها را آلوده کنند. کرم ها می توانند به محض ورود به زیرساخت فناوری اطلاعات یک کسب و کار، شبکه ها را آلوده کنند.
حفاظت موثر شبکه ها در برابر تهدیدات سایبری نیازمند رویکردی جامع و پویا است. این شامل استفاده از ترکیبی از ابزارهای متعدد برای انواع مختلف امنیت شبکه، نظارت مستمر، و اقدامات دفاعی پیشگیرانه است. سازمانها همچنین میتوانند راهحلهای مختلفی را برای پیروی از مفاهیم خاص امنیت سایبری مانند اعتماد صفر، امنیت لبه و مدلهای دفاعی عمیق به کار گیرند و یک استراتژی دفاعی جامع ارائه دهند.
طیف گسترده ای از راه حل های امنیتی شبکه وجود دارد که از تهدیدات سایبری محافظت می کند، از جمله نرم افزار فایروال، ابزارهای کنترل دسترسی، راه حل های آنتی ویروس و سیستم های تشخیص نفوذ که به طور اجمال به انها اشاره میکنیم و در مطالب بعدی به تفصیل به آنها خواهیم پرداخت.
راهکارهایی برای امنیت شبکه
1. فایروال ها
فایروال ها ابزارهای امنیتی شبکه هستند که به عنوان یک مانع محافظ بین یک شبکه داخلی خصوصی و اینترنت عمومی عمل می کنند.
2. نرم افزار ضد بدافزار
نرم افزار ضد بدافزار از شبکه ها در برابر انواع نرم افزارهای مخرب دفاع می کند. این شامل نرم افزارهای جاسوسی، ویروس ها، بات نت ها، اسب های تروجان، کرم ها، روت کیت ها و باج افزارها می شود.
3. شبکه های خصوصی مجازی (VPN)
یک شبکه خصوصی مجازی یا VPN، یک ابزار امنیتی شبکه است که به کاربران اجازه می دهد در هنگام مرور شبکه های عمومی، اتصالات شبکه محافظت شده را برقرار کنند. این به عنوان یک نوع امنیت شبکه عمل می کند که یک لایه اضافی از دفاع و ناشناس بودن را اضافه می کند.
4. راه حل های شبکه بدون اعتماد
راه حل های دسترسی به شبکه بدون اعتماد (ZTNA) دسته ای از ابزارهای امنیت شبکه در انواع مختلف امنیت شبکه هستند. این راهحلهای نرمافزاری به اصول و چارچوب امنیت صفر اعتماد پایبند هستند، که بر عدم وجود اعتماد ذاتی در کاربران یا دستگاهها، چه در داخل و چه در خارج از محیط شبکه تأکید میکند. هر کاربر و دستگاهی باید قبل از دسترسی به سایر دستگاهها، برنامهها، دادهها، سیستمها و شبکهها، فرآیندهای احراز هویت و مجوز را طی کند.
5. ابزارهای نظارت بر شبکه
ابزارهای نظارت بر شبکه یک اصطلاح گسترده است که طیف گسترده ای از راه حل های طراحی شده برای نظارت و تجزیه و تحلیل فعالیت، عملکرد و امنیت شبکه را پوشش می دهد. از نظر انواع امنیت شبکه، ابزارهای مانیتورینگ شبکه داده هایی را برای کمک به سازمان ها برای حفظ ثبات و امنیت شبکه های خود نشان می دهند. آنها بینش های ارزشمندی در مورد رفتار شبکه ارائه می دهند، ناهنجاری ها را کشف می کنند و اقدامات امنیتی پیشگیرانه را آغاز می کنند.
برخی از انواع رایج ابزارهای نظارت بر شبکه مورد استفاده در راه حل های امنیت شبکه:
- کنترل دسترسی به شبکه (NAC)
- سیستم تشخیص و پیشگیری از نفوذ (IDPS)
- تحلیل رفتار شبکه (NBA)
- تجزیه و تحلیل ترافیک شبکه (NTA)
تامین امنیت شبکه راهکارهای بسیار زیادی دارد که به مواردی از آن اشاره شد ، و به طور قطع راهکارهای دیگری نیز دارد مثل پیشگیری از از دست دادن داده ها (DLP)،اطلاعات امنیتی و مدیریت رویداد (SIEM)،دروازه های ایمیل ایمن (SEG)،مدیریت آسیب پذیری،تست نفوذ،هماهنگی امنیتی، اتوماسیون و پاسخ (SOAR) و موارد دیگر.که هر کدام از این موارد نیازمند بررسی های جداگانه دارد.
در مطالب و مقالات بعدی هر کدام از موارد مربوط به امنیت شبکه به طور کامل مورد بررسی و تحلیل قرار خواهد گرفت.






